Ετικέτα: αυτοεκτίμηση

Πολύ συχνά κόσμος μου ζητάει έκτακτες και επείγουσες συνεδρίες χωρισμού. Είμαι πάντα εκεί, γιατί καταλαβαίνω.

Ακόμα και ο χωρισμός από σχέση μηνών, μπορεί να είναι πολύ δύσκολος και πολύ επώδυνος, ακόμα και για το άτομο που επέλεξε να χωρίσει. Πόσο μάλλον αν η σχέση κράτησε χρόνια ή αν σε χώρισαν και δεν το περίμενες. Εκεί το πλήγμα είναι τεράστιο, και μαζί το σοκ και αυτό που δεν μπορείς να πιστέψεις ότι συνέβη, και ψάχνεις από κάπου να πιαστείς. Υπάρχουν πολλά πράγματα που πενθούμε σε έναν χωρισμό, και δεν το συνειδητοποιούμε:

Το άλλο άτομο.

Είναι φυσικό να σου λείπει ο άνθρωπος με τον οποίο περάσατε πολλά (ή και λίγα σχετικά) μαζί. Να σου λείπει συναισθηματικά, γιατί η συναισθηματική ασφάλεια και το να ξέρεις ότι κάποιος είναι εκεί και σε σκέφτεται και σε περιμένει, είναι πολύ σημαντικά, αλλά να σου λείπει και πρακτικά. Σε δραστηριότητες, στο να έχεις κάποιον να κάνετε πράγματα, στην άδεια πλευρά στο κρεβάτι, στο να έχεις κάποιον να σε πάρει αγκαλιά. Πάρε φίλους και ζήτα στήριξη, συναισθηματικά και πρακτικά.

Το τι είχες φανταστεί για το άλλο άτομο.

Πολύ συχνά, ειδικά σε σύντομες σχέσεις, δημιουργούμε μια εξιδανικευμένη εικόνα του άλλου ατόμου στο μυαλό μας, και παρόλο που δεν ήταν πραγματική, εμείς βιώνουμε την απώλεια της φανταστικής ιδέας που είχαμε χτίσει. Δεν έχει σημασία τι ήσουν, εγώ χρειάζομαι να πενθήσω αυτό που είχα φανταστεί και πίστευα ότι ήσουν.

Το τι προσδοκίες είχες για τη σχέση.

Οι σχέσεις δεν είναι στατικές αλλά δυναμικές, και εξελίσσονται θέλοντας και μη. Είναι πρακτικά αδύνατον να μην έχουμε προσδοκίες από αυτές (συχνά, ακόμα κι αν μας έχουν πει ξεκάθαρα να μην έχουμε προσδοκίες). Το να έχουμε προσδοκίες είναι πολύ βασικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό παρόλο που αναγνωρίζεται ως πηγή απογοήτευσης. Ο άνθρωπος που δεν περιμένει τίποτα, είναι είτε ζεν μάστερ, είτε ζωντανός-νεκρός.

Τις συνήθειες και τα εσωτερικά αστεία, τον κόσμο που χτίσατε μαζί.

Αυτό πονάει πολύ, γιατί κάθε σχέση είναι ένα μοναδικό σύμπαν από μυστικά και μαγικά στοιχεία που κανείς άλλος δεν ξέρει τη σημασία τους εκτός από εσάς τους δύο. Για πολύ καιρό, θα θες να μοιραστείς πράγματα κάθε μέρα, και δεν θα έχεις πού να τα πεις γιατί κανείς άλλος δεν θα μπορεί να καταλάβει και ήταν μόνο δικά σας. Για ένα διάστημα, δοκίμασε να τα λες δυνατά σαν να τα λες στο άλλο άτομο, περιγράφοντας ακριβώς γιατί είναι αστεία αλλά ξέροντας ότι είναι πιο σοφό να μην τα μοιραστείς και ανοίξεις την πληγή.

Το ποιος ή ποια ήσουν εσύ με το άλλο άτομο.

Κάθε άνθρωπος και κάθε σχέση, βγάζει έναν ελαφρώς διαφορετικό εαυτό μας. Οι καλύτερες σχέσεις βγάζουν τον καλύτερό μας εαυτό. Είναι φυσικό να σου λείπει ο καλύτερός σου εαυτός, συγκρίνοντάς τον με τη θλιμμένη, χωρισμένη σου εκδοχή. (Από την άλλη, σε κακές σχέσεις χάνουμε τον εαυτό μας και ο χωρισμός είναι απελευθερωτικός).

Τον χρόνο και την προσπάθεια που επένδυσες στη σχέση.

Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι να μισούμε να χάνουμε την επένδυσή μας, γι’ αυτό συχνά παραμένουμε σε προβληματικές καταστάσεις, ώστε να μην αισθανθούμε ότι «όλος ο χρόνος που ξόδεψα και η προσπάθεια, πήγαν χαμένα». Ναι, θα τα κλάψεις, αλλά θα κλάψεις περισσότερο αν μείνεις να χάσεις παραπάνω.

Το αύριο που δεν θα ζήσετε μαζί.

Κάθε τι που κάνουμε και κάθε μικρή απόφαση που παίρνουμε, δημιουργεί ένα συγκεκριμένο μέλλον και «σβήνει» χιλιάδες πιθανά μέλλοντα που δεν θα ζήσουμε ποτέ. Αυτή είναι η ζωή, γι’ αυτό συχνά αναρωτιόμαστε «τι θα είχε γίνει αν…» Είναι φυσικό να θρηνείς λιγάκι το μέλλον που δεν θα ζήσεις, ειδικά αν το φαντάζεσαι ιδανικό, αλλά αυτή είναι η παγίδα της εξιδανίκευσης του φανταστικού. Το ζητούμενο είναι να κάνεις ό,τι μπορείς για να κάνεις το πραγματικό ιδανικό.

Το ότι ξεκινάς πάλι από την αρχή.

Ξέρω ότι πονάει πολύ και φαίνεται βουνό, αλλά ΔΕΝ ξεκινάς από την αρχή. Κάθε σχέση μας διδάσκει κάτι και μας βοηθάει να εξελιχθούμε. Δεν είσαι το ίδιο άτομο που ήσουν πριν τη σχέση, και όσο περνάει λίγο ο χρόνος και γίνεσαι καλά σιγά-σιγά, θα δεις πόσο περισσότερα έχεις καταφέρει να γίνεις, και πόσα περισσότερα θα έχεις να προσφέρεις (και θα έχεις ξεκλειδώσει και τη δυνατότητα να πάρεις), την επόμενη φορά.

Για να διαχειριστούμε τον χωρισμό, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε αυτές τις απώλειες κατά μέτωπο και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να πενθήσει πλήρως. Χρειάζεται να εντοπίσουμε τα κενά και να τα γεμίσουμε.

Σταδιακά, θα χρειαστεί να επαναπροσδιορίσουμε το ποιοι είμαστε εκτός της σχέσης, και να ανακτήσουμε την αίσθηση του εαυτού μας, ώστε να προχωρήσουμε μπροστά.

Παράλληλα, χρειάζεται να διαχειριστούμε τις σκοτεινές σκέψεις που μας κάνουν να αμφισβητούμε την αξία μας ή τις πιθανότητές μας για ευτυχία. Αυτές οι σκέψεις χρειάζονται reframe, δηλαδή να τις επαναπροσδιορίσουμε από άλλη οπτική, και να αλλάξουμε το στόρι που λέμε στον εαυτό μας.

Μπορείς να το ξεπεράσεις, και θα το ξεπεράσεις. Αν θες να μιλήσεις, αν χρειάζεσαι υποστήριξη και τα εργαλεία για να μην χάσεις το μυαλό σου και να χτίσεις το πλαίσιο μέσα από το οποίο θα προχωρήσεις, είμαι εδώ για σένα. Στείλε μήνυμα για να κλείσεις συνεδρία.