Irini Georgi

Dating και ψυχική υγεία

Το πρόβλημα με τα dating apps

Είναι απαραίτητο να θυμόμαστε ότι οι εφαρμογές διατίθενται δωρεάν σε όποιον ή όποια τις κατεβάσει, ή έστω υπάρχει η δωρεάν εκδοχή τους, ενώ ανήκουν σε επιχειρηματικούς κολοσσούς όπως το match.com. Η κάθε εφαρμογή λοιπόν, είναι ένα καπιταλιστικό προϊόν. Οι εταιρίες δεν τις δημιούργησαν για να σώσουν τον κόσμο και να μας βοηθήσουν να βρούμε την αγάπη (παρόλο που μερικές έτσι ξεκίνησαν), αλλά για να βγάλουν κέρδος από τα άτομα που είναι διατεθειμένα να πληρώσουν.

Στόχος τους είναι να μας κάνουν να παραμένουμε μέσα στις εφαρμογές, ακριβώς όπως έχουν σχεδιαστεί και τα σόσιαλ μίντια, απλώς αν προσθέσουμε την πιθανότητα να βρει κανείς τον έρωτα, η πλατφόρμα γίνεται ακόμα πιο ακαταμάχητη. Χρησιμοποιούν στοιχεία παιχνιδιού (gamification), όπως το swiping, τα ταιριάσματα (matches), προκλήσεις (challenges) και εικονικά μετάλλια (badges) που μιμούνται παιχνίδια που βρίσκουμε στα καζίνο, όπως φρουτάκια και κουλοχέρηδες. Έτσι δημιουργούν ένα περιβάλλον εθιστικό, που είναι δύσκολο να αποχωριστούμε.

Πώς να χρησιμοποιείς σωστά τα dating apps;

Αρχικά, χρειάζεται να αλλάξουμε τη νοοτροπία γύρω από τις εφαρμογές. Να φύγει το στίγμα «για να έχω ανάγκη τις εφαρμογές έχω κάποιο πρόβλημα, άρα ντρέπομαι και τις χρησιμοποιώ ενοχικά». Αυτό παραδόξως εντείνει την προβληματική χρήση. Αμέσως μετά, καλό είναι να μπαίνει κανείς στις εφαρμογές με σαφή πρόθεση. Να υπάρχει στόχος και να ξέρει γιατί βρίσκεται εκεί, να μην είναι απλώς το «δεν είχα τι να κάνω και κατέβασα το Τίντερ». Να μην βλέπουμε τις εφαρμογές σαν παιχνίδι αλλά σαν εργαλείο.

Χρειάζεται να παρατηρούμε τον εαυτό μας και το πότε νιώθουμε την ανάγκη να μπούμε σε μια εφαρμογή, είτε μιλάμε για το να δημιουργήσουμε προφίλ, είτε για την ανάγκη μας μέσα στη μέρα, αν είμαστε ήδη στις εφαρμογές. Αν χώρισες πριν δύο ώρες, δεν είναι η καλύτερη ιδέα. Αν αισθάνεσαι πολύ χάλια και σου έχει πέσει η αυτοπεποίθηση και έχεις ανάγκη από λίγη ντοπαμίνη (παρόλο που όλοι πέφτουν στην παγίδα εκείνη τη στιγμή), και πάλι δεν είναι η καλύτερη ιδέα.

Όπως λέω συχνά στους πελάτες μου, το προφίλ σου στις εφαρμογές είναι για την ερωτική και συντροφική σου ζωή όπως το LinkedIn είναι για την επαγγελματική σου ζωή. Πάρ’ το σοβαρά και βάλε χρόνο και ενέργεια για να το φτιάξεις, αλλά εννοείται ότι θα το χρησιμοποιείς συνετά.

Για παράδειγμα, είναι απαραίτητο να βάζουμε εμείς όριο στη χρήση των εφαρμογών μέσα στη μέρα (εκτός κι αν μιλάμε με ένα συγκεκριμένο άτομο και η συζήτηση ρέει). Αλλιώς, μην μένουμε μέσα πάνω από 20-30 λεπτά τη μέρα. Κάνουμε το swiping μας, φιλτράρουμε τα πιθανά matches, στέλνουμε ένα-δύο μηνύματα και βγαίνουμε.

Σημείωση: Όταν οι (στρέιτ) γυναίκες συγκεκριμένα πρωτομπαίνουν στις εφαρμογές, η προσφορά είναι τόσο μεγάλη, που καταλήγουν να βγαίνουν τρία και τέσσερα ή και πέντε ραντεβού κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, που προφανώς οδηγεί σε εξάντληση γιατί συχνά είναι ψυχοφθόρα διαδικασία, με αποτέλεσμα μετά να σβήνουν την εφαρμογή, μέχρι να ξαναβαρεθούν και να την επανεγκαταστήσουν. Για να το αποφύγουμε, θέλει μέτρο και ορθή κρίση.

 Dating & Attachment Styles

Οι σύγχρονοι τρόποι με τους οποίους γνωρίζονται οι άνθρωποι και η τεχνολογία έχουν αλλάξει πάρα πολλά στο ερωτικό κομμάτι και άρα στο τι υποστήριξη έχει ανάγκη ο κόσμος στο ερωτικό κομμάτι. Γιατί όλα αυτά που λέω, π.χ για τα anxious άτομα που συνήθως είναι γυναίκες, ανάγονται στο υπαρξιακό ερώτημα γιατί δεν με διαλέγει, που γίνεται συνεχής προσπάθεια να σώσουν καταστάσεις που δεν είναι για να σωθούν, με εκκίνηση το θεμελιώδες «γιατί δεν στέλνει;»

Υπάρχει σύνδεση με τον αγχώδη τύπο δεσμού (anxious attachment) και την ψυχολογική εξάντληση (burnout) από τη συνεχή χρήση εφαρμογών, που παρατηρείται συχνότερα στις γυναίκες, και επίσης το φαινόμενο ευαισθητοποίησης στην απόρριψη, που οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, και παρατηρείται συχνότερα στους άντρες.

 Βασικές πεποιθήσεις & δυσλειτουργικά μοτίβα

Οτιδήποτε έχει να κάνει με την ψυχική υγεία έχει σχέση με το dating, γιατί ό,τι είμαστε, ό,τι έχουμε ζήσει και ό,τι κουβαλάμε, τα προβάλλουμε πάνω στο ερωτικό και σχεσιακό πεδίο και σε κάθε σύντροφο ή υποψήφιο σύντροφο.

Η ανάγκη να σχετιστούμε και η προσπάθεια που απορρέει από αυτή την ανάγκη, ακόμα και από σειρές σχέσεων που δεν πήγαν και τόσο καλά, ακόμα και από εμπειρίες που καταγράψαμε ως αποτυχίες, μας τοποθετεί σε ένα χωνευτήρι μέσα στο οποίο (την ώρα που εμείς βιώνουμε μεγάλη ταλαιπωρία), πραγματοποιούνται ζυμώσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες μέχρι να μάθουμε αυτά που έπρεπε να μάθουμε.

Η διαδικασία είναι καθρέφτης των μοτίβων συμπεριφορών μας, των ρόλων που παίρνουμε κάθε φορά μέσα στις σχέσεις, του πώς ερμηνεύουμε τις καταστάσεις, τι κάνουμε (παρόλο που δεν λειτουργεί), και πώς μπορούμε να το αλλάξουμε με τα κατάλληλα εργαλεία.

Το ζητούμενο είναι να συνειδητοποιούμε γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε, να νιώσουμε συμπόνια για τον εαυτό μας που αναγκάστηκε να αναπτύξει τέτοιους μηχανισμούς προστασίας, αλλά και θαυμασμό για την εφευρετικότητά μας, και μετά ανάληψη καθηκόντων ως ενήλικες. Η πρόκληση είναι το να ανακαλύψουμε και να επιστρέψουμε μαλακά στην αυθεντική και σοφή εκδοχή του εαυτού μας που δεν φοβάται, δεν απειλείται, και άρα δεν θα έχει ανάγκη να φέρεται με τον ίδιο τρόπο πια. Κι εκεί πλέον μιλάμε για επίπεδο θεραπείας.

Αν θες να συζητήσεις και να δούμε μαζί τρόπους να διαχειριστείς καταστάσεις που σε επηρεάζουν αρνητικά στη διαδικασία των γνωριμιών και των νέων σχέσεων, είμαι εδώ για σένα. Συμπλήρωσε τη φόρμα και θα επικοινωνήσω άμεσα!

Share:

Τι προσφέρουν πραγματικά τα dating apps

Οι εφαρμογές γνωριμιών, δηλαδή αυτό που λέμε dating apps, μπήκαν στη ζωή μας την τελευταία δεκαετία. Το online dating υπήρχε ήδη, είτε μέσα από σόσιαλ ή από σάιτ (κυρίως στην Αμερική), αλλά οι εφαρμογές έκαναν το σπορ πολύ πιο προσβάσιμο και διαδεδομένο, γιατί τις είχες όλη μέρα στο χέρι σου.

Αυτό που μας προσφέρουν, είναι επιλογές. Είναι σαν να βρίσκεσαι κάθε βράδυ σε δέκα ή εκατό μπαρ, ενώ είσαι σπίτι σου με την πιτζάμα. Αυτό παλιά δεν υπήρχε, έπρεπε να αδράξεις τη στιγμή όταν είσαι έξω και να κάνεις προσέγγιση, αλλιώς θα χρειαζόταν να περιμένεις το επόμενο Σαββατόβραδο.

Οι εφαρμογές προσφέρουν επίσης την “intentional” προσέγγιση στις γνωριμίες, δηλαδή το να υπάρχει πρόθεση και στόχος για γνωριμία, που οι άνθρωποι αποδεδειγμένα επιθυμούν και δεν μπορούσαν να το κάνουν παλιότερα με δική τους πρωτοβουλία. Κανείς δεν μπορούσε να αποφασίσει να βγει ραντεβού έτσι επειδή είχε τη διάθεση, βασιζόταν σε γνωριμίες από οικογένεια (προξενιά), κοινότητα και Εκκλησία.

Με λίγα λόγια, είναι ένα πολύτιμο εργαλείο, αρκεί να μάθεις να το χρησιμοποιείς με ασφάλεια, υπευθυνότητα και λίγο έξυπνα.

Να σημειώσω όμως ότι με τις εφαρμογές γνωρίζεις ανθρώπους, δεν κάνεις dating. Στην πραγματικότητα είναι εφαρμογές γνωριμιών. Γνωρίζεις έναν άλλον άνθρωπο, η εφαρμογή απλώς κάνει τις συστάσεις.

«Από δω ο Επαμεινώνδας, Επαμεινώνδα, αυτή είναι η Αφροξυλάθη». Έχετε ένα κοινό: και στους δυο σας αρέσει να πηγαίνετε για περπάτημα. Καλή επιτυχία».

Αφού γνωριστείς με τον άλλον άνθρωπο, η οποιαδήποτε σχέση που θα έχετε γίνεται κάτι αυθύπαρκτο, ανεξάρτητο από την εφαρμογή.

Χρειάζεται να το καταλάβεις γιατί πολύ συχνά ο κόσμος δικαιολογεί τον εαυτό του και του δίνει ελαφρυντικά σε γνωριμίες μέσω εφαρμογών, και δεν αναλαμβάνει ευθύνες για τη συμπεριφορά του. Κι όμως. Δεν είναι κάτι διαφορετικό οι άνθρωποι που γνωρίζουμε στις εφαρμογές από τους άλλους ανθρώπους. Έχουμε την ίδια ευθύνη απέναντί τους για τη συμπεριφορά μας, όπως στην πραγματική ζωή.

Γιατί η Gen Z φαίνεται να χρησιμοποιεί λιγότερο τις εφαρμογές σε σχέση με προηγούμενες γενιές;

 Αρχικά, υπάρχει μια κοινή παραδοχή για τις εφαρμογές: «Όλοι μισούν τις εφαρμογές, αλλά όλοι είναι μέσα στις εφαρμογές».

Σχετικά με τη Gen Z, ένα ποσοστό του φαινομένου έχει να κάνει με τον κόσμο που παρέλαβε αυτή η γενιά, που δυστυχώς δεν είναι ίδιος με αυτόν που παρέλαβαν οι αμέσως προηγούμενες. Οι απανωτές οικονομικές κρίσεις, η πανδημία, η στεγαστική κρίση, η συντηρητικοποίηση, η σύνθλιψη των ονείρων και των προσδοκιών, η αίσθηση ματαιότητας για το μέλλον που περνάει και στις σχέσεις, μας έφεραν την επιδημία της αντρικής μοναξιάς, κι όλα αυτά κάνουν αυτή τη γενιά να λειτουργεί με ένα ποσοστό αβεβαιότητας, χωρίς να έχει σίγουρο το ότι θα καταφέρει να ζήσει αυτό που λέμε «συμβατική ζωή», με σπίτι, οικογένεια και παιδιά. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια αίσθηση παραίτησης στη διαδικασία αναζήτησης συντρόφων, κυρίως για τους άντρες που ταυτίζονται με τον στερεοτυπικό ρόλο του φύλου τους, δηλαδή να παρέχουν υψηλό βιοτικό επίπεδο.

Από την άλλη, αυτή η γενιά που είναι dating app natives, δηλαδή ενηλικιώθηκαν με τις εφαρμογές, είναι σε θέση και να τις απορρίψουν.

Μια πιο προοδευτική μερίδα δεν θέλει να εξαρτάται από τους tech κολοσσούς, τους αλγόριθμους και το ΑΙ που έχει μπει και στις εφαρμογές, και θέλει πιο αυθεντικές διαδράσεις, που δεν βασίζονται στην τεχνολογία.

(Από την άλλη, η πιο συντηρητική μερίδα θέλει να παντρευτεί από τα 22, και βλέπουμε τάσεις όπως το trad wife με τις παραδοσιακές νεαρές συζύγους που όνειρό τους είναι να μένουν σπίτι να ζυμώνουν ψωμί και να προσέχουν τα παιδιά. Αλλά αυτά δεν τα συναντάμε και πολύ στην Ελλάδα).

Παράλληλα, οι έρευνες καταγράφουν αυτό που λέμε swiping fatigue, δηλαδή κόπωση από τη χρήση των εφαρμογών και από τις επιφανειακές σχέσεις και τα situationships που δημιουργούνται συχνά μέσα από αυτές.

Βλέπουμε μια λαχτάρα για κάτι πιο ουσιαστικό και μια νοσταλγία για κάτι που δεν έζησαν, όπως τα “meet-cutes”, δηλαδή τυχαίες γνωριμίες που παρουσιάζονται ονειρικές μέσα από ρομαντικές κωμωδίες της δεκαετίας του 90. Αυτό συνδέεται και με τα social media trends του «δες τον εαυτό σου πρωταγωνιστή» (main character energy). Αυτά σε ένα επίπεδο είναι τρόποι διαχείρισης μιας αρκετά δυστοπικής πραγματικότητας με manifesting και κάπως… μαγική σκέψη.

Και οδηγεί σε αυτό που λέω συχνά σε πελάτες, ότι κάτι πρέπει να κάνεις για να γνωρίσεις άλλο κόσμο, δεν μπορείς να περιμένεις να σου χτυπήσει την πόρτα για να ζητήσει μια κούπα ζάχαρη, ή να βρεις τον έρωτα της ζωής σου μέσα στο ψυγείο. Δυστυχώς η ζωή δεν είναι rom com.

Αν θες να μάθεις να χρησιμοποιείς τις εφαρμογές σωστά, να φτιάξουμε το ιδανικό προφίλ για σένα, με τις κατάλληλες φωτογραφίες και το bio που σε αντιπροσωπεύει με τον πιο κολακευτικό τρόπο, συμπλήρωσε τη φόρμα και θα το κάνουμε βήμα-βήμα. 

Share:

Πώς να βγεις από το situationship

Μιλάω πολύ συχνά με γυναίκες που μου λένε για κάποιον που έχουν γνωρίσει και είτε είναι μαζί του σε situationship, αυτός δεν είναι έτοιμος για σχέση, είναι avoidant ή δεν είναι συναισθηματικά διαθέσιμος, δεν θέλει να περιπλέξει τα πράγματα, κάνει breadcrumbing (δηλαδή ρίχνει ψίχουλα προσοχής ή στέλνει μια στο τόσο) ή περνάνε μαζί χρόνο και μετά εξαφανίζεται ή κάτι από όλα αυτά. Και από τη μία ξέρουν ότι αυτό που ζουν είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρο και ότι θα έπρεπε να το πάρουν απόφαση και να το λήξουν, κι από την άλλη δεν αντέχουν να το κάνουν, γιατί η σύνδεση μαζί του ήταν καταπληκτική.

Καταλαβαίνω απόλυτα. Όταν μπορείς να μιλάς με κάποιον και να γελάς όλο το βράδυ, και το σεξ είναι καλό, αισθάνεσαι ότι τα έχετε όλα, ότι είναι τρέλα να μην είστε μαζί «κανονικά», δηλαδή σε συμβατική σχέση. Κανείς άλλος δεν σε κάνει να νιώθεις έτσι, είναι υπέροχα όταν είστε μαζί, κι αυτός λέει ότι δεν θέλει να σε χάσει εσένα κι αυτό που έχετε, μα τότε γιατί δεν θέλει να έχετε αποκλειστικότητα ή να βλέπεστε πιο συχνά ή δεν ξέρω τι άλλο.

Από τη μία του λες ότι τέλος και δεν πάει άλλο, κι αυτός λέει ότι θα του λείψεις αλλά καταλαβαίνει, από την άλλη επανέρχεσαι γιατί ή σου στέλνει ή σου λείπει αυτό που είχες μαζί του, ή σκέφτεσαι ότι ίσως εσύ δεν προσπάθησες αρκετά να του δώσεις να καταλάβει ότι εσύ είσαι η γυναίκα της ζωής του, κι αν δώσεις ακόμα μια ευκαιρία, τότε θα το δει ή θα έχει φοβηθεί ότι θα σε χάσει οριστικά και θα το πάρει απόφαση να δεσμευτεί.

Πρέπει να το πιστέψεις ότι ο κατάλληλος άνθρωπος για σένα δεν είναι ποτέ κάποιος που δεν είναι έτοιμος. Η σύνδεση είναι υπέροχη αλλά δεν είναι το παν. Δεν αρκεί. Πρέπει να υπάρχει σε συνδυασμό με το να είναι ο άλλος έτοιμος, πρόθυμος και διατεθειμένος να χτίσει κάτι μαζί σου. Κανένα από τα δύο δεν είναι αρκετό από μόνο του, χρειάζονται και τα δύο μαζί. Και πολλές φορές μπορεί να χρειαστεί να θυσιάσεις την 100% σύνδεση και να συμβιβαστείς με λιγότερη, που όμως θα φτάσει ψηλότερα γιατί θα έχει χώρο και χρόνο να ανθίσει και να εξελιχτεί.

Τι μένει; Αν θες οπωσδήποτε κλείσιμο, να στείλεις ένα τελευταίο μήνυμα να πεις ότι απομακρύνεσαι και θες να το σεβαστεί, και να μην κοιτάξεις πίσω.

Είναι η σωστή απόφαση κι ας πονάει. Θα το σκέφτεσαι όταν είσαι με τον άνθρωπο που διαλέξατε ο ένας τον άλλον, και θα γελάς. Ή μάλλον δεν θα το σκέφτεσαι καθόλου.

Αν ακόμα η ιστορία δεν έχει φτάσει στο τέλος, και πιστεύεις ότι υπάρχει πιθανότητα το στάτους της σχέσης σας να αλλάξει, μπορώ να σε βοηθήσω:

  • Να αναλύσουμε τα δεδομένα και το τι έχει συμβεί μεταξύ σας
  • Να αξιολογήσουμε τα σημάδια και τη σημασία τους ρεαλιστικά
  • Να αποκωδικοποιήσουμε μηνύματα, δηλαδή τι κρύβεται κάτω από λόγια και συμπεριφορές
  • Να πάρουμε τον έλεγχο της επικοινωνίας με σιγουριά και αυτοπεποίθηση, χωρίς ακραίες αντιδράσεις και ανώριμες κινήσεις. Είναι πάρα πολύ σημαντικό και να ξέρεις πού βρίσκεσαι και να μάθεις να στέλνεις τα σωστά μηνύματα τη σωστή στιγμή.

Δεν πιέζουμε και δεν χειραγωγούμε κανέναν, απλώς προβάλλουμε την αυθεντικότητά μας στην καλύτερή μας εκδοχή και προσκαλούμε τον άλλον να έρθει. Αν μπορεί με αυτό το άτομο να συμβεί κάτι καλό, τότε με τις σωστές κινήσεις, αυξάνουμε κατά πολύ τις πιθανότητες να συμβεί. Αλλά μόνο αν είναι το σωστό.

Αν θες να δώσεις μια τελευταία ευκαιρία σε αυτή τη σχέση, έλα να το προσπαθήσουμε μαζί. Δεν κάνω μάγια, αλλά είναι μαγικό το πώς μπορεί να αλλάξει τα πράγματα η ώριμη προσέγγιση και η σωστή επικοινωνία. Συμπλήρωσε τη φόρμα και κλείσε συνεδρία.

Share:

Θετική Αρρενωπότητα

Ο όρος τοξική αρρενωπότητα που χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο λόγο και αναφέρεται στις προβληματικές εκφράσεις της στερεοτυπικής αρρενωπότητας, είναι ο ίδιος τοξικός.

Δεν θέλουμε να πούμε στους άντρες ότι η αρρενωπότητα είναι τοξική. Θέλουμε να πούμε στους άντρες ότι πολλά από αυτά που τους έμαθαν να πρέπει να δείχνουν και να κάνουν, ώστε να αποδείξουν ότι είναι άντρες, είναι προβληματικά. Αλλά δεν χρειάζεται να αποδείξουν σε κανέναν ότι είναι αρκετά άντρες. Είναι αδιαμφισβήτητο. Δεν χρειάζεται να υπάρχει κανένα αρρενωπόμετρο.

Μιλάμε συχνά για επαναπροσδιορισμό της αντρικής ταυτότητας, που είναι απαλλαγμένος από τα πατριαρχικά στερεότυπα. Αντρική ταυτότητα που δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το να πιστεύεις ότι οτιδήποτε θηλυκό είναι κατώτερο, άρα αρρενωπότητα χωρίς μισογυνισμό, χωρίς ομοφοβία, χωρίς τρανσφοβία, και αρρενωπότητα χωρίς βία. Αρρενωπότητα όπου επιτρέπεται η ευαλωτότητα και όλα τα συναισθήματα, όχι μόνο ο θυμός.

Και ναι, παρόλο που η αληθινή αρρενωπότητα, χωρίς τις επιταγές της πατριαρχίας, είναι πιο κοντά στη θηλυκότητα από όσο μας έχουν μεγαλώσει να πιστεύουμε, έχει διαφορές. Η θετική αρρενωπότητα είναι κουράγιο, γενναιότητα, διάθεση προστασίας, καλοσύνη, πατρότητα, υπολογισμένο ρίσκο, και αναζήτηση πόρων και δημιουργία με στόχο την προσφορά στην οικογένεια και στο κοινωνικό σύνολο.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για βιολογικό ντετερμινισμό και εξελικτική θεωρία, ναι, οι άντρες εξελίχθηκαν να παράγουν και να δημιουργούν παραπάνω πόρους από όσους έχουν ανάγκη, ώστε να μπορούν να προσφέρουν και να εξασφαλίσουν επιβίωση σε άλλους. Η αντρόσφαιρα και τα κινήματα των αντρών που παίρνουν τον δρόμο τους (MGTOW), είναι αντίθετα στη φύση τους.

Για να βρουν νόημα και σκοπό στη ζωή τους, οι άντρες έχουν ανάγκη να τους έχουν ανάγκη.

Στην εποχή της πανδημίας της αντρικής μοναξιάς και της απομόνωσης, που είναι καταγεγραμμένη από παγκόσμιες στατιστικές, οι πιο κοινές λέξεις που γράφτηκαν σε σημειώματα αντρών που μετά πήραν την ίδια τους τη ζωή, ήταν «άχρηστος» και «χωρίς αξία για κανέναν». Το να τους έχουν ανάγκη και να τους χρειάζονται, είναι βασικό στοιχείο της αρρενωπότητας, και οι άντρες το χρειάζονται για να αισθάνονται ότι ανήκουν στην κοινωνία.

Οι άντρες έχουν ανάγκη από ουσιαστικές σχέσεις στη ζωή τους, και με γυναίκες και με άλλους άντρες. Παραδοσιακά, είχαν μάθει να αφήνουν το κομμάτι των σχέσεων στη γυναίκα τους, κι εκείνοι απλώς να είναι εκεί, χωρίς να μάθουν πώς να δημιουργούν και να χτίζουν αυτές τις σχέσεις.

Τώρα που οι γυναίκες ζουν ανεξάρτητες, αυτοί που είναι σινγκλ και βιώνουν και τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης, απομονώνονται, στρέφονται σε coping mechanisms μουδιάσματος και αποσύνδεσης, όπως γκέιμς, πορνογραφία και καταχρήσεις, και αισθάνονται χαμένοι. Μιλάμε για εκατομμύρια νέους άντρες, κι αυτό βλάπτει όλη την κοινωνία.

Χρειάζεται να σταματήσουμε να μιλάμε για το ότι φταίνε οι άντρες, και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι αλλαγές στις προσδοκίες από τους άντρες, ήταν ραγδαίες, σε βαθμό που για πολλούς ήταν αδύνατον να ανταποκριθούν.

Τους μεγάλωσαν για έναν ρόλο που πλέον έχει καταργηθεί, και πρέπει να δημιουργήσουν έναν νέο ρόλο για τον εαυτό τους, να βρουν τη θέση τους στην κοινωνία, και να μάθουν να κάνουν πράγματα που δεν τους έμαθε ποτέ κανείς. Ξεκινώντας από συναισθήματα και ουσιαστικές σχέσεις. Γιατί και οι γυναίκες και η κοινωνία, έχουμε τεράστια ανάγκη από καλούς άντρες.

Σημείωση 1

Δεν είναι όρος η θετική αρρενωπότητα, είναι ότι όπως εδώ και καιρό συνηθίσαμε να χαρακτηρίζουμε αρνητικά την αρρενωπότητα, έχουμε ανάγκη από θετικούς χαρακτηρισμούς και εικόνες και παραδείγματα θετικής αρρενωπότητας. Είναι ότι η αρρενωπότητα θα μπορούσε να είναι αυτά, και κατευθείαν δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος, σαφώς ασφαλέστερος για όλους.

Γενικά, το ότι έχουμε χωρίσει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά στη μέση, και αποφασίσαμε ότι τα από δω είναι αρσενικά και τα από κει θηλυκά, είναι τεράστιο λάθος, και μάλιστα επιτρέψαμε στις γυναίκες να πάρουν από τα «αρσενικά», αλλά οι άντρες απαγορεύεται να πάρουν από τα «θηλυκά», γεγονός που τους κάνει μισούς ανθρώπους. Η λογική είναι δανεισμένη από τα λόγια του σχεσιακού θεραπευτή Terry Real που ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για τη στερεοτυπική αρρενωπότητα και την πατριαρχία και το πόσο βλάπτει τις σχέσεις.

Σημείωση 2

Η δημόσια συζήτηση για αυτά τα θέματα αλλάζει σταδιακά, και χρειάζεται να βλέπουμε τα πράγματα με την πιο σύγχρονη ματιά. Από την αρχή της ενασχόλησής μου με την κουλτούρα του βιασμού, συνειδητοποίησα ότι το ζητούμενο δεν είναι να μιλάμε στις γυναίκες, αλλά στους άντρες. Μέχρι τώρα, αυτό ήταν γυναικείο θέμα.

Η δουλειά του Jackson Katz μου έδωσε το δικαίωμα να μπορώ να πω, αφού το λέει αυτός και είναι άντρας, ότι είναι αντρικό θέμα. Χρειάζεται να μιλάμε στους άντρες και ακόμα κι αν οι ίδιοι δεν φταίνε, να πάρουν πάνω τους την ευθύνη να επιδιορθώσουν αυτό που γίνεται. Να μιλάνε σε άλλους άντρες. Να είναι θετικά πρότυπα για άλλους άντρες.

Παράλληλα, οι άντρες έχουν ανάγκη από ενδυνάμωση, και αυτό μπορεί να ακούγεται γελοίο στα πρωταρχικά θύματα της πατριαρχίας, που είναι οι γυναίκες, αλλά αυτή είναι τώρα η αλήθεια. Υπάρχουν άπειρες δομές, οργανώσεις, κοινότητες και περιεχόμενο ενδυνάμωσης προς γυναίκες, και για τους άντρες υπάρχουν μόνο άλφα μέιλ ίνφλουενσερς και αλτ ράιτ μισογυνιστική ρητορική. Μόνο αυτοί τους ακούν, μόνο αυτοί τους μιλάνε, μόνο αυτοί ασχολούνται μαζί τους, και γι’ αυτό τα πράγματα χειροτερεύουν. Νιώθουν ότι όλοι οι άλλοι τους μισούν που υπάρχουν. Δεν σπουδάζουν, δεν έχουν ελπίδες καριέρας, μετά τις κρίσεις ειδικά, και με τα νέα δεδομένα, είναι ευάλωτοι (ναι, ευάλωτοι, αυτοκτονούν συνέχεια), απομονωμένοι και χαμένοι.

Δεν είναι δουλειά ούτε ευθύνη καμιάς γυναίκας να κάνει κάτι για όλα αυτά. Αλλά κάποιος πρέπει κάτι να κάνει, κι εγώ τουλάχιστον τα καταγράφω, και κάνω coaching. Γενιές γυναικών θέλουν να σχετιστούν με άντρες, και αυτοί οι άντρες υπάρχουν, άρα με αυτούς θα πρέπει να δουλέψουμε.

Share: